اهمیت ابراز احساسات؛ چرا نباید احساساتمان را قورت بدهیم؟
بار سنگین سکوت درونی
بسیاری از ما از کودکی آموزش دیدهایم که برخی احساسات «بد» هستند. به ما گفتهاند «پسرها گریه نمیکنند» یا «دخترها نباید عصبانی شوند». نتیجه این شده است که ما به استادانِ پنهان کردن احساسات تبدیل شدهایم. اما روانشناسی به ما میگوید که احساسات، انرژی هستند. وقتی این انرژی را سرکوب میکنیم، از بین نمیرود، بلکه در بدن ذخیره میشود و میتواند به شکل اضطراب، دردهای جسمی یا فورانهای خشم خودش را نشان دهد.
ژورنالنویسی: یک کلینیک درمانی رایگان
یکی از امنترین راهها برای ابراز احساسات، نوشتن است. وقتی افکار مبهم و ترسناکِ درون ذهنتان را روی کاغذ میآورید، از قدرت آنها کاسته میشود. برای نوشتن نیازی به قلمِ ادبی نیست:
- هرچه در ذهن دارید را بدون سانسور روی کاغذ بریزید.
- نگران گرامر و املای کلمات نباشید.
- اگر دوست دارید، میتوانید بعد از نوشتن، کاغذ را پاره کنید؛ هدف فقط «تخلیه» است.
«نامگذاری یک احساس، قدرت آن را به شدت کاهش میدهد.»
از این جمله استفاده کنید: «من احساس... میکنم»
وقتی میگویید «من غمگینم»، تمام هویت خود را با غم ترکیب کردهاید. اما وقتی میگویید «من احساسِ غم میکنم»، به خودتان یادآوری میکنید که شما آسمان هستید و غم فقط ابری است که در حال عبور است.
