کمال‌گرایی؛ تله‌ای به نامِ «بی‌نقص بودن»

کمال‌گرایی: دشمنِ انجام دادن

جامعه معمولاً کمال‌گرایی را به عنوان یک ویژگیِ مثبت می‌شناسد. در مصاحبه‌های کاری وقتی می‌پرسند نقطه ضعف شما چیست، بسیاری با افتخار می‌گویند: «من کمال‌گرا هستم!» اما کمال‌گرایی در واقع ماسکی است که ترس روی صورتش می‌گذارد؛ ترس از شکست، ترس از قضاوت شدن و ترس از کافی نبودن.

«انجام شده، بهتر از بی‌نقص است.» (Done is better than perfect)

فلجِ تحلیلی (Analysis Paralysis)

افراد کمال‌گرا معمولاً آنقدر منتظر می‌مانند تا شرایط «کاملاً بی‌نقص» شود که اصلاً کاری را شروع نمی‌کنند. آن‌ها صدها ساعت برای برنامه‌ریزی یک پروژه وقت می‌گذارند، اما یک قدمِ عملی برنمی‌دارند چون می‌ترسند نتیجهٔ نهایی، دقیقاً شبیه تصوراتشان نشود.

درمانِ کمال‌گرایی: قانون ۸۰/۲۰

برای رهایی از این تله، بپذیرید که رسیدن به ۸۰ درصد از کیفیتِ مطلوب، معمولاً به ۲۰ درصد تلاش نیاز دارد؛ اما برای آن ۲۰ درصدِ باقیمانده (که پروژه را «بی‌نقص» کند)، باید ۸۰ درصد انرژیِ مضاعف بگذارید که اصلاً ارزشش را ندارد!

• تمرین: یک کار را عمداً به صورتِ «معمولی» انجام دهید. متوجه خواهید شد که آسمان به زمین نمی‌آید و دنیا هنوز پابرجاست!